KwarTAALdichters

Gert Zegers is de 18de kwarTAALdichter.
Hij overleed op 23 april 2026. Zijn kwarTAALdichterschap is een eerbetoon aan deze voor De Kneep zo bijzonder man; niet alleen als penningmeester, maar zoals je hieronder kunt lezen zeker ook als dichter.

(Mei 2026)

———————-

Geest op drift

Verwilderd zijn blik
verward zijn ogen
z’n  zaklampje scheen nauwelijks  licht
in het bos strompelend zocht hij een pad
verkrast zijn armen
 en op z’n benen ron bloed
het nachtzicht was zo ver weg
dat niets dichtbij kon zijn
in deze donkerte niet
en niet in de schijn van het licht.
Zijn hersenen onder stroom
oneindig  tollend het denken
het voelen was verloren  
in  de wijdte van zijn ongebreidelde brein
was er geen halt te vinden
hij viel en lag stil en koud
en verstijfd en bereid
om niet meer gevonden te worden
voordat het bloed tot stilstand zou komen
in het niets van de rust
die hij zocht 
maar niet in deze dood van verworpenheid
maar in de armen van zijn moeder, van zijn vader, van zus, van zijn liefje
nog  was er geen middel, geen mens, geen god, geen grens
van het onderkoelde wegsterven werd hij weerhouden
door een te vroege ochtend met zijn hondenuitlater.
en weer werd  hij voorzien van drugs, vier wanden en een dichte deur
en opgewarmd is hij en opgepept.
gered is hij niet door deze redding
op straat gezet is hij, niet veel  later,  
verbonden  en bepleisterd zijn wonden
niet geheeld kon hij worden ,
en wilde het ook niet.
op een dag vond hij zijn einde ,
onvermijdelijk
en  eeuwigheid nam hem op
voor zijn moeder bleef er zijn  graf en voor zijn zus.

(juni 2026)

De Lindeboom van Sambeek

Van eeuwen getuigen
mijn landschappen
weer en wind
regen en droogte
zon en vorst
ze lieten achter hun voren
in mijn aangezicht
in mijn gelaat mettertijd ook
holen en spelonken
waarin ik koester
diepe duisternis en licht
het ritme van leven
de takt van lief en leed
van tranen en lach
van de lente die ontwaakt

Vertrouwd word ik
omwille van de geheimen
die ik bewaar
onuitgesproken haat
de zorgen van bange harten
het gefluister van de geliefden
de melodie van de vogels in mei

Gegund zijn mij de dromen
ontsnapt uit wijdte van zijn brein
als ik hem aan mijn voet
‘n vleiplaats bied
wanneer het lichte suizen van de wind
op de middag en warm
hem laat rusten en lomen
in mijn schaduw
als ik hem opneem
in mijn herinnering
in de spanne van mijn tijd
hem
de verwijlende reiziger

(juli 2026)

Met woorden ontkomen

(augustus 2026)

tijd = tijd

De mens
die uitziet
naar de lengte van z’n dagen
vindt niets
dan geregistreerde tijd
tussen z’n geboorte- en komende stervensdag

De mens
die uitmeet
de duur
van z’n dagelijkse dagen
vindt niets
dan bestede tijd
tussen opstaan en slapengaan

De mens
die op zoek is
naar de beleving
van z’n toekomstige dagen

          vindt meer
          dan beschamende daden
          tussen geweten nog
          en vergeten zijn

          wint vrijheid
          van gedachten
          door het denken te wagen
          buiten hemel om en hel

          graaft zich diep
          langs vlagen
          van z’n herinnering
          naar de tuimelende gelukzaligheid
          in de blik van z’n geliefde

          legt sporen bloot
          van de eeuwig wijde treurnis in de ogen
          van de zich schuldig voelende overlevende

De mens die beleeft
het leven in verbeelding
weet dat het leven niet
gemeten wordt in getelde dagen

(september 2026)

———————-

Geïnspireerd?

Stuur dan jouw gedicht op naar dwars@dekneep.nl en volg de sociale mediakanalen van De Kneep en BiblioPlus om het project te volgen.

KwarTAALdichters uit het verleden
(Klik op de foto’s om de gedichten te lezen)