Britt van Baaren – Duiven

De volledige versie van het gedicht:

Goed, een verhaal
Een verhaal over een jonge vrouw, vrouw, jong, ziet zichzelf als een meisje, is verliefd op
een man
Man, net zo oud maar jonger, ziet zichzelf als jongen
Zijn ogen hebben honger
Maar hij had nog niet de juiste leren kennen
Zij wordt verliefd op hem en hij vindt dat heel leuk maar hij is nog een vrije vogel
En zij had juist net besloten niet meer achter duiven aan te rennen

Het begon met zoiets als;
‘Hey, hallo, mijn naam is Britt, en wie ben jij?
Wat doe je en waarom?
Mag ik iets dichterbij?
Oh.. nee ik begrijp het
Jij valt op vruchten en de winter is dan geen handig jaargetij’

Omdat het niet gaat werken tussen ons
besluiten we elkaar ieder weekend te zien
iedere dag te bellen
iedere keer denk ik ‘ja maar misschien’
Jij praat over alles
En ik wil vertellen
over
duiven
Hoe ik ze na staar tot mijn ogen scheel zien

Dus ik neem me voor om niet meer in je ogen te kijken
Want dat zouden de ramen naar de ziel zijn en die van jou is niet van mij
Ik kan je hart niet in beslag nemen
maar
wel je vrije tijd

En men zou kunnen zeggen dat ik mezelf daarmee kwets
Onzin.
Nee, we gaan samen voor koffie en fruit want jij houdt van vruchten en ik eet een druif
Ik heb een mooie tekening, het is nog maar een schets
(Niet in z’n ogen kijken) ‘kijk, het is een duif’

Getekend in het blauw
Jij zegt zoiets van ‘oh wauw’
En ik wil antwoorden
‘Ik hou ZOveel van
DUIVEN!!’

God, duiven zijn zo’n prachtige dieren
Postduiven, hout duiven, stads duiven, tortelduiven
Ik zie mezelf meer als klei duif
Vooral als ik dan om zessen bij het eten aanschuif
dat ik zelf heb gekookt, en ik alleen opeet, en dan zelf afruim en alleen afwas

En dan jou bel, heel gauw
om mijn liefde te verklaren
voor
duiven

‘Oh sorry, waar had je het over?
Ja, nee, dat meisje dat ruikt als stoofperen
Ik herinner haar nog
Oh ze houdt van samen dineren?
Goh, dat is.. zo.. origineel
Natuurlijk moet je haar leren
kennen’
Je moet je wel realiseren
dat zij nooit duiven zo zal waarderen
als ik doe
Maar dat heb ik natuurlijk niet gezegd
Want dan zou jij misschien zeggen
‘Wat wil je nou’
En dan zou ik misschien zeggen
‘Hey! Ik hou van
DUIVEN’

Ik hou van samen zijn maar minder van huilen aan de telefoon
‘Hoi! Stoofpeer, wat ben ik blij voor jullie
Je klinkt als de perfecte persoon
Hou je ook van vogel spotten?
Oh nee, gewoon
Hmm ja fijn
Of ik wist dat hij eigenwijs kan zijn?

Haha ja hij is soms echt een duif-
duiveltje
Ja
Klopt’
En ik hang op

Een verhaal over een jonge vrouw, vrouw, jong, ziet zichzelf als een meisje
Leert te accepteren dat zij geen vruchten groeit
gewapend met een planten spuit
En nu staat haar tuin, het hele jaar rond, vol met duivenkruid